چنين ارتباطى در ذهن ايجاد شد آن چيز خود به خود علامت خواهد بود . تنها كارى كه شارع در اين موارد انجام داده اين است كه ميان علامت و صاحب علامت ارتباط ايجاد كرده ، اما در ساير موارد اين ارتباط را عقلا ايجاد ميكنند . تمام ماهيت شعيره به جنبه علامت بودن آن است نه اينكه چه كسى اين علامت را علامت كرده است . به عبارت ديگر : ايجاد كننده ارتباط ميان دال و مدلول دخلى در ماهيت دلالت و دال ندارد ، هر گاه به هر دليل ميان دو امر ارتباط ايجاد شد كه از يكى به ديگرى پى برده مىشد ، آن چيز دال و علامت خواهد بود و شخصيت ايجاد كننده اين علامت دخلى در خود علامت ندارد . 5 - شعائر خاكى و شعائر آسمانى هر گاه علامت يا شعارى شعار يك ملت باشد به آن شعار ملى گفته مىشود ، و هر گاه شعار يك موسسه يا جريان فكرى باشد شعار و علامت آن موسسه يا جريان فكرى ناميده مىشود ، و همينطور شعار دولت يا يك گروه ورزشى و يا هر چيز ديگر . اختلاف شعائر در اختلاف آن چيزى است كه اين شعار شعار آن شده است . اگر آن معنى و مفهومى كه اين شعيره بر او دلالت مىكند امرى بالا ، آسمانى ، عرشى ، و ملكوتى باشد آن شعار هم شعارى بالا آسمانى عرشى و ملكوتى خواهد شد . اما اگر آنچه كه اين نماد و شعار و آيين بازگو كننده آن است امرى زمينى ، پست و بىارزش باشد به همان نسبت آن شعار نيز بىارزش خواهد شد .